AI-MUZIEK KRIJGT EIGEN CHARTS: WAT SIQA NU INTRODUCEERT EN WAAROM DIT ERTOE DOET

Op 30 januari 2026 gaan er iets nieuws live dat je de komende tijd vaker gaat tegenkomen in discussies over AI en muziek: wekelijkse charts die specifiek bedoeld zijn voor AI-gegenereerde muziek. De initiatiefnemer is The Sonic Intelligence Academy (SIQA), dat twee lijsten lanceert: de SIQA AI Music Top 100 en de Top 100 AI Covers.

DE FEITEN: WAT WORDT ER GELANCEERD?

Volgens Sonic State debuteert SIQA met “de wereld’s eerste AI Music charts”, met als doel het meten van performance en culturele impact van AI-gegenereerde releases. Het gaat om wekelijkse rankings, en SIQA stelt dat makers hun releases kunnen insturen via een submission-systeem, vergelijkbaar met hoe chart-consideration normaal werkt.

SIQA zegt ook dat er een in-house reviewproces is om te bepalen wat kwalificeert als AI-gegenereerde muziek, en dat er ethische en eligibility-standaarden zijn voor deelname. Een belangrijke grens die expliciet genoemd wordt: tracks mogen geen gekloonde of gesimuleerde stemmen van echte publieke figuren gebruiken (levend of overleden), en mogen de identiteit van artiesten of performers niet verkeerd voorstellen.

WAAROM DIT NU GEBEURT: HET “TRANSPARANTIE-PROBLEEM”

Sonic State koppelt de timing aan de groeiende discussie over AI-muziek die direct concurreert met human artists. In het artikel wordt genoemd dat er recent aandacht is voor “unlabelled AI acts” die in mainstream omgevingen kunnen opduiken zonder duidelijke transparantie, met het voorbeeld van Sienna Rose en een verwijzing naar amplificatie door Selena Gomez.

De kern is simpel: als AI-tracks kunnen meedraaien in dezelfde zichtbaarheidssystemen als “gewone” releases, dan ontstaat er frictie rond herkenning, disclosure en eerlijk vergelijken. SIQA positioneert hun charts als een manier om die verwarring te verminderen door AI-muziek als eigen categorie te meten.

ANALYSE: WAT VERANDERT DIT VOOR ARTIESTEN EN DE INDUSTRIE?

Los van wat je van AI-muziek vindt, is charting vooral een machtsinstrument. Charts beïnvloeden ontdekking, pers, playlists, boekers, en het gesprek in de industrie. Een aparte AI-chart doet twee dingen tegelijk:

Ten eerste creëert het een officieel “meetpunt” voor AI-gegenereerde releases. Dat kan aantrekkelijk zijn voor makers die volledig met generatieve tools werken en erkenning zoeken zonder telkens te botsen op discussies over “mag dit tussen menselijke artiesten staan”.

Ten tweede kan het de druk opvoeren op bestaande platformen en charts om helderder te worden over labeling en classificatie. Als er een plek is waar AI-tracks expliciet worden verzameld en beoordeeld, wordt het lastiger om te doen alsof het verschil niet bestaat.

Voor independent artiesten en teams is dit extra relevant omdat zichtbaarheid vaak direct gekoppeld is aan momentum. Als AI-muziek een eigen route naar aandacht krijgt, ontstaat er een parallel ecosysteem dat zowel kansen biedt (nieuwe formats, nieuwe communities) als risico’s (meer contentdruk, meer ruis, meer concurrentie op attention).

PRAKTISCH: 4 TAKEAWAYS VOOR INDEPENDENTS

1. Check je positionering. Werk je met AI-tools in je workflow? Denk dan nu alvast na over hoe je dat communiceert. Transparantie wordt niet minder belangrijk.

2. Let op voice en identiteit. SIQA noemt expliciet dat gekloonde stemmen van publieke figuren niet mogen. Ook buiten deze charts is dit een rode vlag qua reputatie en mogelijk rechten.

3. Volg de framing, niet alleen de ranking. Dit soort charts gaan ook over taal: wat geldt als “AI-generated”, wat is “AI-assisted”, en wie bepaalt dat? SIQA zegt dit via guidelines en review te doen.

4. Zie het als signaal. Dat een organisatie charts lanceert, betekent dat AI-muziek als categorie volwassen genoeg wordt geacht om structureel te meten. Of je dat leuk vindt of niet, dit schuift het gesprek richting standaarden.

De introductie van aparte AI-muziekcharts laat zien dat generatieve muziek niet langer een randverschijnsel is, maar structureel onderdeel wordt van het muzieksysteem. Of deze scheiding zorgt voor meer duidelijkheid of juist nieuwe discussies, zal de komende tijd blijken. Voor artiesten en professionals is één ding nu al duidelijk: transparantie over hoe muziek wordt gemaakt, en door wie of wat, wordt geen nice-to-have maar een randvoorwaarde.