ELEVENLABS DROPT ‘THE ELEVEN ALBUM’: WAT DIT ZEGT OVER AI-MUZIEK MET RECHTEN EN REVENUE

ElevenLabs heeft The Eleven Album uitgebracht als een project waarin artiesten samen met hun nieuwe generatieve muziekmodel Eleven Music originele tracks hebben gemaakt. Het album is te beluisteren via Spotify en via de website van ElevenLabs.

Opvallend: het project leunt bewust op herkenbare namen. In berichtgeving rond het album worden onder andere Liza Minnelli, Art Garfunkel en Michael Feinstein genoemd, naast producers en creators uit verschillende scenes.

FEITEN: DE “CREATOR-FIRST, RIGHTS-SECURE” CLAIM

Zowel ElevenLabs als media die het nieuws oppikten leggen de nadruk op hetzelfde punt: dit is een AI-release die zich profileert als rechtenvriendelijk. De kernclaim is dat deelnemende artiesten vol eigenaarschap houden over hun track en 100% van de streaming revenue ontvangen.

Daarnaast wordt Eleven Music door ElevenLabs gepositioneerd als een model dat is getraind op gelicentieerde data en “cleared” is voor brede commerciële inzet, inclusief integratie via een API.

ANALYSE: WAAROM DOET ELEVENLABS DIT NU?

Dit album is niet alleen een release, maar vooral een productdemonstratie. The Verge noemt het expliciet een poging om ethische zorgen rond AI-muziek te pareren en tegelijk de Eleven Music generator en Iconic Voices Marketplace te promoten.

Timing speelt ook mee. In dezelfde periode verschuift de industrie zichtbaar richting deals en experimenten rond generatieve muziek, terwijl discussies over copyright en het klonen van stem, stijl en likeness blijven escaleren.

WAT BETEKENT DIT VOOR INDEPENDENT ARTIESTEN?

Als je independent bent, is de interessante vraag niet “is dit cool?”, maar: welke machtsverschuiving zit hierachter?

Kans: een “rights-secure” positionering kan een nieuw type infrastructuur normaliseren, waarin je als maker sneller kunt creëren zonder meteen je masters, publishing of revenue af te staan. Als de belofte “100% revenue voor de artiest” klopt in de praktijk, is dat een opvallend contrast met klassieke labeldeals.

Risico: “rights-secure” klinkt hard, maar blijft een marketingterm totdat je exact ziet wat er contractueel gebeurt: welke licentie geef je weg, welke data laat je achter, en wat mag het platform later met jouw output of inputs doen? Business Wire benadrukt dat er “guardrails” zijn om rechthebbenden te beschermen, maar guardrails zijn geen juridisch schild als jouw workflow niet goed is ingericht.

PRAKTISCH: 5 VRAGEN DIE JE MOET STELLEN VOORDAT JE AI-MUZIEK (COMMERCIEEL) UITBRENGT

1. Op welke data is het model getraind, en is dat aantoonbaar gelicentieerd?

2. Wie is juridisch “maker” van de output volgens de voorwaarden?

3. Houd jij 100% van je streaming revenue, en geldt dat wereldwijd en voor alle DSP’s?

4. Worden jouw prompts, stems of uploads gebruikt om het model verder te trainen?

5. Wat gebeurt er als iemand claimt dat jouw track “te veel lijkt” op bestaand werk?

VISIE: DIT IS DE ECHTE STRIJD

The Eleven Album laat zien waar de strijd naartoe gaat: niet alleen “AI kan muziek maken”, maar wie bezit de infrastructuur waar muziekproductie en distributie overheen lopen. Als platforms artiesten rechtstreeks een aantrekkelijk rechtenverhaal verkopen, verschuift de onderhandelingsmacht weg van traditionele partijen, maar alleen als makers scherp blijven op voorwaarden, transparantie en controle.